Page 544

جلد سوم ۱۳۱ کتاب الکفالة ماله على اني ضامن لها فقال المامور قد قضيت صاحب المال ماله فانا ارجع عليك فصدقه الغريم في ذلك وقال صاحب المال ما قضيت شيئا فالقول قول صاحب المال مع يمينه انه لم يقبض منه شيئا ولا يبرا الغريم عن دينه ولا يرجع المامور على الأمر بشئ وان صدقه الآمر (قاضيخان وعالمكيرى) امام محمد رحم گفته در کتاب جامع اینکه مردیرا بتر ردین بود بر مرد دیگر پس مدیون امر کرد مر مردیر که ادان بصاحب المال ورا بشرط انکه من ضامنم بآرج باز دمر باز مامور گفت کہ بصاحب بال دا کردم مال اور پس من رجوع میکنم تو ودیون استلو کرد و را در انقول ووصاحب ال گفت که تو داد نکر دی چیزی را بمن پس معتبر قول صاحب مالست با سوگند شرک من قبض نکرده ام از و چیز یا مدیون خلاص نمیشود از دین خوی ومامور رجوع نکند بامر کند چیزی اگر کند به تصدیق نموده قول و را وكذ لك لو كفل رجل عن رجل بمال بامر المكفول عنه فقال الكفيل بعد ذلك قضيت صاحب المال ماله وصدقه المكفول عنه بذلك وكذبه صاحب المال وحلف واخذ ماله من المكفول عنه لم يرجع الكفيل على المكفول عنه ولوان الآمر جحد القضاء ايضا فاقام المأمور بينة انه قضاه صاحب المال قبلت بينته ويرجع المامور على الأمر ويبرأ الأمر عن دين الطالب وان كان الطالب غائبا (قاضیخان وعالمكيرى) و همچنین اگر مردی ضامن شداز طرف دی بمالی بامر ضامن دهنده بعد از ان الفضامن گفت که اداء نمودم بصاحب ال مال اورا و ضامن دهنده راستکونمو وضامن را در اداء کردن مال صاحب بال دروغکوی نمور او را و سوگند خورد و گرفت مال خود را از ضامن دهنده درینصورت ضامن رجوع