Page 502

جلد سوم ٨٩ کتاب الکفالة استیاب سپردن او باشند نا که بطلب کننده بدهد او را همچنین مذکور است در کتاب ذخیره ولو قال الكفيل بالنفس ان لم اواف به غداً فعلى ما اقر به المطلوب فلم يواف به غداً فاقر المطلوب ان له عليه خمس مائة كان الكفيل ضامناً لما اقرّ وليس هذا كما لو قال ان لم اوافك به غداً فانا ضامن لما ادعيت فلم يواف به غداً فادعت الطالب عليه مالاً لا يلزمه المال وكذالو قال ان لم اوافك به غداً فما ادعيت عليه فعلى فلم يواف به غداً فادعى عليه مالاً لا يلزمه (قاضيخان) و اگر ضامن بنفس گفت که اگر فردا وفا نکردم بسپردن ضامن دهنده پس لازم باشد بر من انچیزیکه ضامن دهنده اقرار بکند بآن فردا وفا نکرد بسپردنش و آنضامن دهنده اقرار نمود که او را بر من پنجصد درم دین است پس آنضامن در ینصورت ضامن میشود بآن مالیکه وی اقرار نموده بآن و نیست این حکم مانند آن که اگر شخصی بگوید که اگر من فردا وفا نکردم بسپردن ضامن دهنده پس ضامن باشم بآن چیزیکه تو دعوی کردی براو و آن ضامن فردا وفا نکند بسپردن او و طلب کننده حق دعوی کند بر او مالی را لازم نمیشود آنمال بر ضامن و همچنین اگر گفت که اگر نسپردم او را بتو فردا پس انچیزیکه دعوی میکنی بر و بر من باشد و نسپارید او را فردا پس دعوی کرد بر او مالی را لازم میشود بر ضامن رجل قال لاخران لم يعطك فلان مالك فهو على فتقاضاه الطالب فلم يعط المطلوب ساعة تقاضاه لزم الكفيل استحسانا (قاضيخان) مردی گفت بمرد دیگر که اگر فلان مالت نداد پس آن مال لازم باشد بر من پس طلب کننده حق خواست آن مال را و آن فلان نداد در ساعت طلب نمودن او در یصورت فائده اگر فلان مالت نداد من ضامنم