Page 459

جلد سوم ۶۴ كتاب الكفالة از آن اشخاصی که غمگینی اور غمگین میکرد تکفل با سبب شرعیت آن دفع حاجت ضروری ست که ما ذکر نمودیم آنرا و اما دلیل روا بودن ضامنی اجماع ست و سند آن با ع این قول رسول صلی الله علیه سلم است که ضامن تاوان دهنده ست و تركها احوط ای ان كان يخاف ان لايملك نفسه من الندم على ما فعل من هذا المعروف او المراد احوط في سلامة المال لا في الديانة اذهي بالنية الحسنة تكون طاعة يثاب عليها فقد قال في لفتح ومحاسن الكفالة جليلة وهو تفريج كرب الطالب الخائف على ماله والمطلوب الخائف على نفسه تحملا مؤنة ما اهمها وذلك نعمة كبيرة عليهما فلذلك كانت من الافعال العالية رواله و ترک کردن ضامنی با حتیاط نزدیک ترست یعنی وقتیکه ضامن بترسد ازینکه مالک نمیشود نگہداشتن نفس خود را از پشیمانی برچیزیکہ کر ده ست ازین کار نیک که ضا منی ست یا مراد انیست که ترک کردن ضامنی بهترست در بارۂ سلامت ماندن مال ضامن نه در حق د بنداری زیرا که ضامنی بر نیت نیکو عباد تست و ثواب داده میشود برآن زیرا کہ تحقیقی گفته ست در کتاب فتح القدیر اینکه نیکوئی و خوبیهای ضامن شدن بزرگست و آن کشادگی اندوه و بی آرامی صاحب د نیست که ترسان ست کمال خود و دیگر کشادگی اندوه و بی آرامی مدیون است که ترسانست برنفس خود و کشاد کی اندر ایشان ازین جهت ست که ایشان کفایت و غمخواری نمودند بسبب ضامن دادن داد سختی و مشقت آن چیزی را که اندوهگین و بی آرام کرده بود ایشان را و این با داشتن مشقت از ایشان نعمت بزرگست بر هر دوی ایشان و ازین سب ضامن شدن از بلند ترین و نیکو ترین فعلها است مكتوب في التورية الزعامة اولها ملامة