Page 423

جلد سوم ۱۰ کتاب الکفاله فائده اختلاف در اخبار دادن کفاله آنرا با جنبی گفته بود یعنی گفته بود بیگانه را که ضامن شو از طرف من بدینکه بر ذمه تست و آن بیگانه چنین کرد درین صورت مشایخ رحمهم الله تعالی اختلاف کردها بعض از ایشان گفتند که روا نیست و بعض گفته که صحیح است از ان بیگانه و مریض قایم مقام صاحب دین میشود از جهت محتاج بودن مریض بآن و این دوم قول آورها وفي البزازية لو اختلفا في الاخبار والانشاء اي اذا قال انا كفيل زيد وقال الطالب كنت مخبرا بذلك فلا يحتاج الى قبولي وقال الكفيل كنت منشأ للكفالة فالقول للمخبر (رد المحتار) و در کتاب بزازیه آورده است که اگر اختلاف کردند ضامن و ضامن گیرنده در خبر دادن از ضامنی و جدید عقد نمودن آن چنانکه ضامن گفت که من ضامن زیدم و طلب کننده حق گفت که تو خبر دهنده هستی به همین قول خود از ضامنی پس حاجت نیست بقبول نمودن من و آن ضامن گفت که جدید عقد کننده کفاله ام و حاجت بست بقبول نمودنت و تو قبول نمودی پس معتبر قول خبر دهنده است یعنی معتبر قول آن کس است که دعوی خبر دادن از ضامنی نموده است و ضامنی آن ضامن ثابت میشود ولوله مال غائب هل يؤمر الغريم بانتظاره او يطالب الكفيل الماره وينبغي على له وصية ان ينتظر لا على انه كفالة وبه يظهر انه ليس المراد دفع المورثة من مالهم بل من مال الميت وذلك يفيد انه لو هلك المال بعد الموت لا يلزم الورثة (رد المحتار) و اگر آن مریض را مالی بود غائب آیا صاحب دین امر کرده میشود بانتظار نمودن رسیدن آن مال و یا اینکه میخواهد دین خود را از ضامن مدید و هم حکم این را در کتاب دیشاید اینکه بنا بر ان که امر مریض بضامن شدن فائده ایا مال غائب مرده انتظار کرده میشود