Page 424

جلد سوم ۱۱ کتاب الکفالة فایده ضامنی وارث با درد خواستن مریض اثر بکوچه وصیت است انتظار نماید تا رسیدن آن مال نه بنا بر ان که امرش بضامن شدن ضامنی است و ازین حکم انتظار کشیدن صاحب دین ظاهر شد اینکه مرا بضامنی بوارث این غیبت که وارثان از مال خود دین او اکنند بلکه از مال مرده ادا کنند و این حکم فایده میدهد این که اگر هلاک شد مال آن مریض بعد از مردن او لازم نمیشود برو دین غریمان ولما علمت ان لها شبهتين واشتراط المال مبنى على شبه الوصية كما ان اشتراط المرض مبنى على شبه الكفالة فان قال للمصير ذلك لورثة واصحاب الديون غيب لا يجوز ذلك من كذا لو حضر صاحب الدين و قال رضيت لا يجوز ايضا (قاضيخان) و هر گاه که پیشترک دانستی که در مسأله گذشته مریض ضامنی وارث را دو شبهه است متشابه بوصیت و مشابهت بعقد ضامنی و شرط بودن آن قدر مال مریض که بدین او و فاکند بناست بر مشابهت وصیت چنانکه مریض بودن ضامن گیرنده بناست بر مشابہت بعقد ضامنی پس اگر کسی تندرست گفت آنرا بوارثان خود یعنی گفت ایشان را که ضامن شوید از طرف من بدینهای من و حال آنکه صاحبان دین غائب بودند روا نیست این ضامنی و همچنین اگر صاحب دین حاضر شد و گفت که راضی شدم بآن ضامن شدن او نیز صحیح نمیشود لو ان المريض لم يطلب من الورثة الضمان وقال ورثته ضمنا للناس كل ديون عليك والغرماء غيب لا يجوز ذلك الضمان ولو قالوا ذلك بعد موت المورث صحت الكفالة استحسانا(قاضيخان وعالمگيرى) و اگر مریض از وارثان خود نخواست ضامنی را و وارثانش گفتند که ما ضامن شدیم برای مردم از همه دینهای ایشان که بر ذمۀ تست و حال آنکه صاحبان دین غائب بودند این ضامنی روا نیست و اگر وارثانش چنین گفتند بعد از مردنش ضامنی