Page 291

جلد سوم کتاب الوکاله و لو وكل الثاني بقبض كل شيئ له ان يقبض من يد الوكيل وليس للوكيل الاول ان يقبض من الثاني شيأ (عالمكيري) وکیل بقبض دین وقتیکه قبض کند دین را بعد از آن وکیل بقبض دین بیاید نمیرسد وکیل دوم را که قبض کند از وکیل اول و اگر وکیل گردانیده شده بود وکیل دوم بقبض کردن هر چیزی میرسد او را که قبض کند از دست وکیل اول و نیست مر وکیل اول را که قبض کند از وکیل دوم میرا قاعده توکیل مسلم مرتد را و لو وكل المسلم مرتد ابقبض دينه فقبضه او ا فوبقبضه و هلاک منه ثم قتل على ردته جاز نبضه وكذالك ان كان الوكيل حربيا فقبضه ثم لحق بدار الحرب (عالمكيري) و اگر وکیل کرد مسلمان مرتدی را بقبض کردن دین او پس وکیل قبض کر دآن دین رایا اقرار کرد بقبض کر دن آن دین و هلاک شدنش از نزد او باز کشته شد بر ردتش رواست قبض کردن او و همچنین حکم است اگر بود وکیل از دار کفر پس قبض کرد آنرا پس تر پیوست قاعده وکیل بقبض دین از دو مدیون ضمناً عاین بدار حرب رجل له على رجلين الف درهم وكل واحد منهما كفيل عن صاحبه فوكل رب الدين رجلا لقبضه من احدهما بعينه فقبضه من الآخر جاز وكذا لوان رجلا له على رجل الف درهم و بها كفيل فوكل الطالب رجلا بقبض المال من الذي عليه الاصل فقبضه من الكفيل با ، عالمكيري) مبادا بپر