Page 225

جلد سوم ۲۱۸ كتاب الوكاله ایكه بكويد مردو نفر را كه یكی از شما بخرد برای من كنیزكیرا بهزار درم پس یكی از ایشان خرید بعد از ان ثانی دوم خرید درینصورت خریدهٔ دوم برخود آن دوم لازم میشود و اگر هر یكی از ایشان علحده خرید كنیزی را برای آمر و خریدن ایشان در یك وقت واقع شد هر دو كنیز برای موكل میشود چنین مذكور است در كتاب نوازل و بر همین است فتوی رجل وكل رجلین بشراء شيئ ودفع دراهم اليهما فدفع احد الى صاحبه فضاء قال ابو حنيفة رح يضمن النصف (قاضیخان مردی وکیل گرفت دو مرد را بخریدن چیزی و داد بایشان درمها را پس یكی از ایشان داد آن درمها را بصاحب خود و ضایع شد گفته است امام ابو حنیفه رحمه الله تعالی که وی ضامن میشود نصف آن درمها را و فى المنتقى عن محمد رحمه الله تعالى رجل وكل رجلا بقبض كل حق له ثم فارقه ثم وكل اخر بقبض كل دين له فقبض الوكيل الاول شيئا من الدين فليس للوكيل الثاني ان يقبضه من الاول لانه الساعة عين وليس بدين ولو وكل الاول بقبض كل حق له ثم وكل الثاني بقبض كل شىء له فقبض الاول شيئا من الدين فللثانى ان يقبضه من الاول (الم) و در كتاب منتقى روايت كرده از امام محمد رحمه الله تعالی كه مردی وكيل گرفت مردیرا بقبض نمودن هر حق خو د بعد از ان جدا شد از ان و وكيل بعد از ان وكیل گرفت ديگری را بقبض نمودن هر دین خو د پس وكيل اوّل قبض كرد چیزیرا از دین نمیرسد وكیل دوم را كه قبض كند آن دين را از وكيل اول زیرا كه آن دین درین ساعت مال معین است نه دین و اگر وكیل گرفت اوّل را بقبض هر حق خو د باز وكیل گرفت دوم را بقبض هر چیز خو د و قبض نمود وكیل اوّل چیزی را از دین پس میرسد وكیل دوم را كه قبض كند انچیز را از وكیل اوّل قاعده دو وکیل بشراء فایده اول یکی را باز دیگریرا وکیل بقبض نمود دلیلا للحمد