Page 224

جلد سوم ۲۱۷ کتاب الوکاله ولا اقض بدفع الدارالیه ولکنا جعل للوكيل الميت وكيلا مع هذا الحي ودفعت الدار اليها وكذالوكان الوكيل واحداً فاقام البينة على الدار وقضيت بماللوكل فما هذا الوكيل قبل ان ادفعها اليه فاني اجعل له وكيلا وامر المقضى عليه بدفع الداراليه ولا اتركها في يد الغاضب في قاضيخان (لجر) و در نوادر ابن سماعه از امام ابو یوسف رحمه الله تعالی روایت کرده که مردی وکیل کرد اسید دو مرد را بدعوی کردن با مردی در سزایکه هر دو می ایشان دعوی کنند آن سرای را و قبض کنند اثر پس آن دو وکیل دعوی کرد با آن مرد در ان سرای بعد از ان مرد یکی از ان دو وکیل گفت امام ابو یوسف رحمه الله تعالی که من قبول میکنم از وکیل زنده گواهان را بران سرای و حکم میکنم بآن سرای برای موکل و حکم میکنم بدادنش برای موکل ولیکن میگردانم برائی کبیل مرده و کیایی با ان وکیل زنده و بهر دو می ایشان میدهم آن سرایرا و همچنین کروکیل یکنفر بود و گواهان برابرد بران سرائی من حکم کردم بآن سرای برای موکل باز همین کیبل فرد پیش از انکه من سرا را بدهم با و پس من میگردانم برای این وکیل مرده وکیلی را و امر میکنم کسی را که حکم شده بر او بدادن سرای با ن وکیل و نمیگذارم آن سرا یرا در دست غاصبیکه حکم کرده ام برا و در جلا الجوابين وكلت احد كما بيبين العبد بهما باع العبد جاز رقاضيخان) مردی گفت دو مردیر اکه وکیل کردانیدم یکی از شما را بفروختن این غلام پس هر یکی از ایشان که بفروشد آن غلام را رواست من قال لاثنين ليشتري الى احد كما جارية بالف فاشترى احدهما ثم اشترى الثاني لزم ما اشترى الثاني لنفسه ولو اشترى كل واحد منهما جارية للأمر على حدة ووقع شراء هما في وقت واحد كانت الجاريتان للموكل ( قاضیخان) كذا ذكره في النوازل وعليه الفتوى (لجر) فایده توکیل یکی از دو مرد ببیع یا شراء