Page 207

جلد سوم ٢٠٠ کتاب الوکالة فایده مشتری بر وکیل رد کرد بسبب عیب وقتی که فروخت یکی از ایشانرا به پنچصد درم و یا کمتر و یا زیادہ روانيست مگر اینکه بفروشد کنیز دیگر را بهزار درم و یا زیاده از ان در قول حضرت امام اعظم و مفتی به همین است در خانیه وقبض الثمن ولم يقبض فرده المشترى عليه بعيب يحدث مثله كالاصبع الزائد والسن الله عبد او يكون حادثا ولكن لا يحدث مثله فى مدة شهر مثلا ورده بقضاء القاضي يبينة او با باء اليمين اوباقرار لا بالعيب اند يرده على الأمر من غير خصومة وكذا لك اذار دالتون العبد على الوكيل بسبب عيب يحدث مثله ببينة اوباء يمين فينفذ الرد على الموكل فان كان ذلك على الوكيل باقراره لزم العبد المامور هو الوكيل لا ان له ان يخاصم الموكل فيلزمه ببينة اولام بخلاف ما اذا كان الرد باقرار الوكيل بغير قضاء باقراره والعيب يحدث مثله حيث لزم الوكو ولا يكون له ان يخاصم بائعه يعنى الموكل ولوكان العيب لا يحدث مثله وكان الرد بغير قضاء باقراره يلزم الموكل من غير خصومة في رواية كتاب البيوع من الاصل وفي عامة روايات المبسوط لا يلزم الموكل وليس للوكيل ان يخاصمه ولو اقر الموكل العيب وانكره الوكيل لا يلزم الوكيل والالموكل شئ (هدايه و فتح القدير عينى وتكملہ دبحر) کسیکه امر کند مردیرا بفروختن غلامش پس وی بفروشد غلام او را و قبض کند بهای او را یا قبض نکند باز مشتری رد کند بروی آنغلام را بسبب عییکه مثل آنعیب نو پیدا نمی شود مانند انگشت زاید یا دندان زاید یا آن عیب حادث می شود ولکن مثل آن عیب در مدت یکماه مثلا حادث نمی شود مشتری رد کرد انغلام را بحکم قاضی خواه حکم قاضی بسبب شاهدان باشد یا بسبب منع آوردن وکیل باشد از سوگند یا بسبب اقرار وکیل باشد بعیب غلام پس بدرستی که وکیل رد کند غلام را بر موکل خود بغیر از دعوی میان وکیل و موکل و همچنان وقتی که مشتری رد کند غلام را بر وکیل بسبب عیبیکه مثلش حادث می شود بسبب گواهان یا بسبب منع اوردن