Page 171

جلد سوم ۱۶۳ کتاب الوکاله فایده اگر کرد کسی با دا، دین بی باز نود آمر ادا کرد دین را فایده آمر گفت به پیصد خریده با مأمور گفت بهزار خریده ام دوم بادا کردن شریک اول یا خبر نباشد در قول امام اعظم رح و گفته است یاران حمهما الله تعالی وقتیکه خبر نباشد ضامن نیست ومنها ان المأمور بقضاء الدین اذا ادى الامر بنفسه ثم قضى المأمور فانه لا يضمن اذا لم يعلم بقضاء الموكل قالوا هذا قول ابي يوسف ومحمد رحمها لله اما على قول ابيحنيفة رح يضمن على كل حال كما في مسألة المتفاوضين (قاضيخان) بعض از ان مسلما این است که مامور با دا کردن قرض ضامن نمیشود وقتیکه ادا کند قرض راخود امر کننده بعد از ان ادا کند مأمور اگر خبر نبود مامور بادا کردن موکل علماء رح گفته اند که همین قول امام ابی یوسف رح و امام محمد است رح اما بر قول حضرت امام ابی حنیفه رح ضامن میشود بر هر حال چنانچه در مسلّمة متفاوضین که شرکت مفاوضه کرده باشند و من دفع الى اخر الفا و امره بان يشتري بها جارية فاشتراها فقال الآمر اشتريتها بخمسمائة وقال المأمور اشتريتها بالف فالقول قول المأمور اذا كانت الجارية تساوي الفا وان كان تساوی خمسمائة فالقول قول الأمر بعد الحلف وينفذ على المأموران لم يكن دفع اليه الالف فالقول قول الآمر اما اذا كانت قيمتها خمسمائة فلا يخالفة واما اذا كانت قيمتها الفا فانهما يتحالفان تم يفسخ العقد الذي جري بينهما حكما فتلزم الجارية المامور (هدايه و عيني و در مختار و حجر را یت) کسی که داد برای دیگری هزار درم را و فرمود اور ا که بخربان در مما کنیز پر ا و او خرید آنرا اگرفت امر کننده که خریده تو آنرا به پیصد درم و گفت مأمور که خریده ام بهزار درم پس قول معتبر گفته مأمور است وقتیکه باشد آنکنیز مساوی هزار درم و اگر برابر پیصد درم بود پس معتبر گفته امر کننده است پس از قسم و جاری میشود خریدن بر مأمور و اگر نداده بود به مامور هزار درم را پس معتبر قول آمر است خواه قیمت