Page 149

جلد سوم ۱۳۲ کتاب الوکاله موکل گفت غلام من است وکیل نیز گفت من هر دو بها از یک جنس بود پس وکیل گفت که نیت کرده بودم خریدن آن را از بهر فلان پس قول قول اوست و اگر بها از دو جنس بود چنانکه یکی از ایشان کیل کرده بود او را باینکه بخرد برای او نصف غلام را به پنصد درم و دیگرثی کیل کرد او را باینکه بخرد برای او نصف آغلام را بصد دینار و او نصف غلام را بصد طلا خرید در حالیکه نیت کرده بود خریدن را برای صاحب پنصد درم پس خریدن واقع میشود برای وکیل همچنین است در محیط سرخسی و اذا وکل فشتراه عبدا هندیاً بكذا فاشترى الوكيل عبداً هنديا كما امرة به وجاء بالعبد الى الموكل فقال الموكل هذا عـبـدي وقد كان فـلان غـصـبـه مـني وقـال الوكيل هذا عبد فلان وقـد اشـتريته لك فهذا على وجهين ان كان الثمن مدفوعاً لا يقبل قول الموكل وان لم يكن الثمن مدفوعا فالقول قوله في ان لا يكون للوكيل حق الرجوع بالثمن عـلـيـه مـا لم يقم البينة على ما ادعاه فان اقـام الـوكـيـل الـبـيـنـة عـلى مـا ادعاه قـبـلـوا دعـواه وان اقام الموكل البينة ان العبد عبده فـبينة الـوكـيـل اولى (عالمکيرى) وقتیکه شخصی کیل بگیرد مردیرا بخریدن غلام هندی باین قدر مبلغ و وکیل بخرد غلام هندی را چنانکه امر کرده بود وی را با آن دوکیل بیاورد غلام را برای موکل موکل بگوید که این غلام من است و بدرستی که فلان شخص غصب کرده بود او را از من وکیل بگوید که این غلام فلان شخص است و حال اینکه به تحقیق خریدم وی را از بهر تو پس این مسئله بر دو وجه است اگر بها داده شده بود قول موکل قبول کرده نمیشود دگر بها داده نشده بود پس قول قول ویست در اینکه مروکیل را حق رجوع کردن بها بروی نیست تاکه دکسیل گواهان نگذراند برچیزیکه او دعوی نموده است پس اگر وکیل گواهان گذرانید بر چیزیکه او دعوی نموده بودپس به تحقیق روشن کرد دعوای خود را و اگر موکل گواهان گذرانید