Page 127

جلد سوم ۱۲۰ کتاب الوکالة انه يأخذ حتى يعطيه التمن فمات في يده بطل التمن عن الامر وجعل الأخذ منعا للعبد كانه منعه حتى يعطيه الثمن (عالمگیری) و وکیل وقتیکه خرید غلامی را بهزار درم تا مدت یکسال و قبض کرد او را و موکل هنوز قبض نکرده او را تا اینکه وقت بهار رسید بایع گرفت وکیل را و اراده کرد وکیل منع کردن او را از موکل تا که بدهد بوی بهارا نسبت مر او را منع کردن و اگر منع کرد آنرا ضامن میگردد و اگر قبض کرد او را امر کننده پس از ان حاضر شد وکیل و گفتند کلا من نمودی امر کننده را گفت که میگیرم غلام را تا که بدهد موکل بهای او را و مرد در دست و باطل میشود بها از امر کننده و گردید گرفتن وکیل مانند منع کردن گویا که وکیل منع آورد از دادن غلام تا که بدهد با و بهارا و اذا و كله بشراء عشرة ارطال لحم بدرهم فاشترى عشرين رطلا بل همن حم يباع منه عشرة ارطال بدرهم لزم الموكل منه عشرة بنصف هـ عند ابي حنيفة الخلاف ما اذا اشترى ما يساوي عشرين رطلا بند هم بحيث يصير مشتريا لنفسه بالاجماع (هداية الزيادة القليلة لعشرة ارطال و نصفها مهالا للامر لانها تدخل بين الوزنتين فلا يتحقق حصول الزيادة (رد المحتار) و وقتیکه کسی وکیل بگیرد دیگر را بخریدن ده رطل گوشت بیک درم و وی بخرد بیست رطل ابیک درهم گوشتیکه ده رطلش یک درم فروخته میشود لازم میشود بر موکل ده رطل از ان گوشت بنیم درم نزد امام عظم رح برخلاف انصورت وقتیکه بخرد چنین گوشتی را که بیست رطلش بیکدرم فروخته میشود که در نیصورت وکیل خرنده آن میگردد برای خود با جماع علماء سه گانه و اما زیادت اندک ماننده ده و نیم رطل پستان لازم میشود مر کننده را زیرا که آن داخل میشود میان دو وزن که یکی وزن بایع و دیگر وزن مشتری است پس حصول زیادت ثابت نشد و امّا في القِيْمِيَّاتِ لا ينفذ شيئ فائده وکیل بخریدن ده رطل گوشت به یکدرم بیست رطل بیکدرم خریدن