Page 73

٦٨ قونسه ی — اگر هر دو طعام را یکجا بیارد خوبتر نخواهد بود استا ؟ ند — البته قونسه ی ! هم حق دو طعام را برا نها داریم . من ضامنم که از عهده هر دوی آن برایم . من — صبر کنیم حریفان مجهول ما را از گرسنگی نمی کشند . اگر به این فکر میبو دند دیروز طعام نمیدادند . ند — اما اگر بطعام ما را چاغ کرده باز شکمهای خود شانرا بگو شتهای تر و تازه ما ضیافت کنند که دستهای شانرا میگیرد . من — نی بابا ! من قطعیاً امینم که بدست مردمان آدم خوار نیفتاده ایم . ند — که میداند ! بلکه این آدمها در زیر دریا گردش کرده کرده و گوشت خام خورده خورده بخوردن گوشت خام عادت کرده اند . پس مانند وجود ذات عالی شما وقونسه ی و من سه عدد بره های تر و تازه چیزیست که آنها بر و سرفه کنند ؟ — این فکر هاز الزسر برار ندلاند . بمقابل صاحبان سفینه شدت وحدت منها ! حال ما را بضلاکت و وخامت منجره مکن . — بسیار خوب حالا در گذ شتیم . اما شکمم بنهایت گرسنه کیست ! مهربانی کر ده یا طعام شام یا طعام صبح هر چه که باشد يك چیزی بیارند تا برمدنیت شان قائل شوم. — استاندلاند ! مایان به اطاعت قاعده کشتی مجبوریم . و گرنه کشتی اوامر معده ما را نمیشنود . قونسه ی — بلی افندی راست میگوید . ما میباید که شکم خود را براه بیاریم . ند — تو همیشه در هر چیز همچنین شوخ مشرب هستی قونسه ی، اصلا آثار حدت در تو مشاهده نمیشود، اگر گرسنه هم بمانی بی آنکه شکایت بکنی بمردن حاضره میشوی؟