Page 72

٦٧ درین اثنايك هوای تازه و سردی برویم برخورد که این هوا از هواهای صافی سطح دریا بمشام حس میشد دهنم را باز کرده هوای صاف زیادی بلع نمودم . جگرم سرد شد ، دماغم را تازه گی حاصل آمد . بعد ازان خواستم که جهت وارد شدن هوا را بیاموزم . لهذا بپالیدن آغاز نهادم . بر دیوار سر دروازه يك سوراخ كوچكى یافتم که هوا بشدت از انجا وارد میشد . درین اثنا ندلاند ، و قونسه ی نیز بتأثیر هوای صافی از خواب بر خوا ستند . بعد از انکه یکچند بار کهالتی خود را کشیده و چشمهای خود را مالیدند بر پاخواستند. قونسه ی بنابر نزاکت دایمی که دارد بمجرد برخواستن از من پرسید که : ـ انشاء الله افندی براحت خوابیدند ؟ ـ بسیار خوب خوابیدم قونسه ی ! شما چسانید اوستا ندلاند ؟ ند ـ خوابم خیلی سنگین بود؛ اما اگر دروغگو نشوم بگمان که هوای صافی در یار ا تنفس میکنیم ! من ـ نی ندلاند ! خطا نکرده اید بحقیقت که هوای صافی دریارا تنفس میکنیم. ند ـ آیا ساعت چند خواهد بود بگمانم که وقت طعام شام نزديك شده خواهد بود ؟ من ـ طعام شام مگوئید طعام چاشت بگوئید زیرا هیچ شبهه ندارم که شب در اثنای خواب ما گذشته باشد . قونسه ی ـ این اثبات میکند که تمام بیست و چارساعت خوابیده ایم ! ند ـ همچنین است . اما میدانی قونسه ی ! اگر طعام شام باشد یا طعام چاشت آمدن خدمتکار مرا بسیار ممنون خواهد کرد بیاید و یکی از یندو طعام را بیارد بعد ازان هر چه که میشود بشود ... .