Page 305

صحیفه ۳۰۲ محاربه روس و ژاپان جلد پنجم واقعه شده يك مقدار عسکر روس بايك افسر برای محافظه گذاشته شده بود . برین سپر شکاری از طرف ژاپانیها متصل يك باران گله همیبارید . کسانیکه از ناصر خود را از سپر بالا میکردند هماندم کشته میشدند . افسریکه در سپر شکا ری بود در بودن خود و قطعه عسکریه خود درین سپرنك وتنها هيچ فائده و مقصدی نمیدید این افسر به همراهان خود میگفت : «هر گاه جنرال (سقو بله ف ) زنده میبود و بمن میگفت که : ( کپتان ۱ تولی خود را بصف نظام حرب در اورده در زیر این آتش دشمن به خطوط موزونه پیش ببر . » من این امر را هماندم مجری آورده . چونکه میدانستم که برای استحصال يك مقصد به این فدا کاری ما لزوم دیده . حالا آنکه درینجا از بن ضایعات ما هيچ يك مقصد و فايده تصور نمیکنم . ما درینجا بیهوده کشته میشویم، وقوماندانهای مادرا قطرف، یعنی بیرون از دایره تأثیر دشمن بکمال استراحت و خاطر جمعی به راپور نویسی مشغول میباشند . اینست که ما برای پر شدن را پور آنها کشته میشویم. » پس در يك غند كه اینچنین افکار و حسیات ظهور نمايد ، قوة معنوية آن تول غند بتمامها خلل پذیر شده میباشد که عاقبتهای الم انگیزی که از ان حاصل میشود این احوال مجیبه روس نمونه مثال خوبی تشکیل داده است . يك افسر دیگر روسی نیز در حق هیئت قوماندای روس در اخبار ( میلتر و و خن بلات) این تفصیلات شایان حیرت را درج کرده است : « در سراداره و کار تول غند روس، قوماندانها ئیکه اقتدار حقیقی عسکری را مالك باشند موجود نبود ، بلکه کاتبها یعنی میرزاها موجود بود . این قوما ندان ها بسببی که به اقتدار دادن يك امر قطعی مالك نبودند از بهر آنکه از بازخوا ست رهانی یابند از حد زیاده او امر و تعليمات عمومی میدادند تا معلوم کنند که آنچه از دست شان آمده در ان قصور نکرده اند . هر کار را به زیر دستان خود میکر