Page 88

۵۵ وین شورش عجیبی که اندر سر منست از فرط اشتیاق مرا جمله تن بخوست این داغ آتشین که مرا هست بر جگر بر هر که ذره رسد از خویشتن بخوست از بسکه گریه میکنم و آه می کشم شاهین و باز و شهپر زاغ و زغن بخوست در هر چمن که شرح غمت را بیان کنم بلبل بناله آید و سرو سمن بخوست میسوزم از فراق و ندارم چاره از شعلهای سینه ما این وطن بخوست بعد از وفات بر سر خاکم چو بگذری از شیوه لطیف تو گور و کفن بخوست دستم بدامن تت روز رستخیز فریاد رسم غم که مرا سیم تن بخوست چون مبتلا شدی بغم عشق صبر کن چندین بنال همچون تو از مرد و زن بخوست دلم بر آتش هجران کبابست جگر پر خون و احوالم خرابست ز رنجت بد نمیدانم سبب چیست پری پیکر بین اندر عتابست منم در جستجوی آن سمنبر چو مرغابی که سرگردان بآبست ز هجر مهوشان شمس طلعت سر شک دیده‌ام یاقوت نابست زدند چون خامه اندر روز میثاق بهر خوبرو با غم خطابست مرا چون مرغ دل آمد به پرواز بقید دام زلفت مشکنابست