Page 89

۵۶ بسی مدت شد ای ماه یگانه جمال دختر رز در نقاب است بمن ارشاد از پیر مغانست که غیر از عشق هر طاعت عذاب است بیا ساقی بده جام لبالب غنیمت گیرمان عهد شباب است زمرد فرش شد در صحن بستان خروش بلبل و فصل گلاب است دمی بی می مباش ای مرد آزاد که آبی زندگی خمر مذاب است بتا در مجلس رندان سرمست شراب کهنه نوشیدن ثواب است نوائی کان زدل غم را رباید نفیر و نغمه چنگ و رباب است نیابی در جهان عمر دوباره ز یاران که رفتند کی جواب است نگر رعنائیان گل اندام چو گنج سیم و زر دفن تراب است سمند چرخ دایم زیر زین است خلایق را نگر پا در رکاب است دمی بنشین که با هم راز گوئیم بیوت عالم فانی خراب است چو گردون را نمی بینم بقائی بگیتی آنچه دیدی همچو خواب است می توحید چون عایشه نوشید الی یوم القیامت مست خواب است ای همنفس خرابم دوست سینه بریان دل کبابم دوست نوشت دوم