Page 86

۵۳ چون خرامی بچمن سرو قد لاله عذار دست در گردن ق جانب گلزار خوشت عشوه پرداز دلارام بت شکر لب بوسه زان حقه شیرین گهربار خوشت مجلس آرای جفاپیشه نگر جانب ما شیوه سامریشیخ ستمگار خوشت نیست در خلد برین حور به مانند تو جلوه ناز تو بس ای بت عیار خوشت عایشه گرد مددا ز پیر مغان میطلبی بگذر از لاف نعم ساکن خمار خوشست بیا بیا که مرا با تو اشنائیها ست دلم مدام خراب از غم جدائیها ست تبادمان تو خوشتر بود ز آب حیات تبسم از لب لعلت چه در فشانیها ست فراق آمد و بر داز برم رفیق شفیق رضا بمرگ خودم این چه زندگانیها ست کجا روم ز که پرسم نشان آن محبوب بوصل دوست رسیدن چه شادمانهیاست بیا بجانب بستان که فرح می بخشد که موسم طرب و عشرت و جوانیها ست ز دست ساقی گل چهره پری پیکر بنوش باده که ایام شادمانیها ست مرو بصومعه کانجا بسی بود قطاع بیا به میکده کین جا امان امانیها ست بهیچ در نروم جز جناب پیر مغان که بر من از سر لطفش چه مهربانیها ست رسید مرده که عایشه غم مخور زینها مدد علی ولی وقت کامرانیها ست