Machine transcription
ای یار دلنوازم چون شمع میگدازم
هستم بجان اسیرت ای دلعرب نگارا
ای ظالم ستمگر بر ما ز لطف بنگر
یا سر ز تن جدا کن یا ترک کن جفا را
دست از طلب ندارم در راه انتظارم
باشد که باز بینم محبوب دلربا را
بر لب رسیده جانم در آرزوی آنم
یک بار اگر ببوسم آن لعل بی بها را
تا چند بیقراری چون دسترس نداری
در دامن قناعت باید کشید پا را
عایشه زار نالد در هر فراز نالها
از هجر یار نالد فریاد رس خدا را
سر در بیابان میزنم داخل شوم در خانه
کین شیوه لیلی وشی مجنون کند فرزانه را
از فرقت آن غنچه لب بی قرارم روز و شب
چون جغد باشد در طلب مرغ دلم ویرانه را
بیخود شدم از خویشتن از دوری آن سیمتن
یعقوب سان گم کرده ام آن یوسف دردانه را
گر ز احوالم خبر باشد اگر چون شیر نر
خود میشود خون جگر گر بشنود افسانه را
در صحباغ و بوستان خوش باد بزم دوستان
عیش و نشاط گلرخان عاقل کند دیوانه را
شد موسم عیش و طرب افتاد دندان در تعب
ساقی بده آب عنب بکشا در میخانه را
ای شاه فرخنده پی در انتظارم تا بکی
ساقی بلطف جام می لبریز کن پیمانه را
دل را فراغ از غیر کن پیر صفائی پیر کن
با مستحقان خیر کن بهر خدا خمخانه را
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
