Page 276

۲۳۳ چگویم از فضای آسمانی فتادم در محیط بیکرانه زکید و مکر این حق ناشناسان شدم تیر ملامت را نشانه چوزلف و خال سیمین بر یاریت شدم وابسته اندام و دانه چوشمع از فرق تا پا میگدازم کشیده نار هجرت چون زبانه شدم بخودهماندم چون شنیدم نفیر و ناله چنگ و چغانه خراشیدی دلم را اندراندم زدی گیسوی مشکین را چوشانه نه گل ماند نه باغ از جور ایام نه بلبل ماند و نی آشیانه مدام حایشه گوید یا آلها بعالم تخم غمازان بنشانه کجائی آهوی مشکین غزاله زهجرت مونسم شد آه و ناله شمیم کاکل عنبر سرشتت نسیم صبح می آرد شماله بیا یکدم که با هم راز گوئیم گریزانم دم رزل و رزاله بمن ایساقی فرخنده ایام تلطف کن شراب دیر ساله مرا در سر خمار وصل یاریست نخواهم صیت و صغی مقال در انسا عت که طالع مینوشتند براتم را بغم دادند حواله