Page 275

۲۲۲ خلد برین کوثر و طوبی و قصر و حور جز عارض نگار نخواهم چه فایده عهد شباب چون بسر آمد در تن هنگام پیری حشمت و جاهم چه فایده گر راند از بخواندم از قهر و فضل دوست غیر از جناب دوست پناهم چه فایده جرم و گناه عایشه از حد فزون بود از لطف او که عفو نخواهم چه فایده شیشه دلرا پر از خون جگر کرد عایشه وزندامت خاک عالم را بسر کرد عایشه از فراق لیلی خود بیقرارست روز و شب همچو مجنون رخ بسوی بحر و بر کرد عایشه سوخت در نار جدائی جامه عیش وطرب هم لباس رنج و محنت را ببر کرد عایشه قیس وش دیوانه محبوب میباشد مدام از وجود خویش خود را بیخبر کرد عایشه از جفای چرخ کجرفتار و ظلم روزگار چادر اندوه و ماتم را بسر کرد عایشه عقل از ملک سرش اخراج سودا جا گرفت قصه نشو و نما مختصر کرد عایشه از کهن خمری که پنهان در خم توحید بود جرعه نوشیده و انکه ترک سر کرد عایشه بود اندر خواب حیرت کین نوید آمد بگوش شام هجران ترا ایند سحر کرد عایشه نجاتم ده بعصیانی ز نار بلطف خویش ای شاه یگانه پهلویهم