Page 273

۲۴۰ برق آتشبار عشقش بیدلانی سوخته موج نار شوائش پروجوانی سوخته پرتو گلزار حسن آن بتی ماه صفت بلبل بیخانمان در آشیانی سوخته دیدم اندر وادی شوقش گروهی هردوزان زاتش سودای هجرش کاروانی سوخته در ریاض عشرت انشوخ شنگ جلبوه گل بکام دل نچیده باغبانی سوخته عارض شمس و قمر چون از نقاب آید برون شعله رخسار او کون و مکانی سوخته ای عزیزانشت می زیبا ضعیف مستمند در تمنای بت نامهربانی سوخته در نگارستان چین تصویر حسن چون کشید تاب خورشید رخش دیدم تبانی سوخته می ندانم چیست آخر مقصد اینسنگدل در رفاهیت رقیب دوستانی سوخته عایشه افتاده است در دست گیتی دون پنا در تنور هجر و محنت همچو نانی سوخته صنما ز دغم هجر تو بفرقتم تیشه کردنا صور فراق تو دلم را ریشه رفت عقل و خرد و طاقت و هوشم برباد جز تمنای تو ام نیست دگر اندیشه نیست در مخزن دل غیر لب لعل تو هم غیر عشق تو دگر هیچ ندارم پیشه شوخ لیلی وش شیرین صفت سنگین دل بسمل تیغ جفا ها تو شد عایشه براث