Page 247

۲۱۴ خون عاشقان ریزی از جفونه پر تیزی شوخ پر جفای من ساعتی مدارا کن در دم از دو ابگذشت برحجم از شفا بگذشت کشته جفایت را حالیا تماشا کن جام زر پر از می کن نیک و بد همه طی کن چون غزال ماشی رخ بدشت و صحرا کن سوختم در آتش هجر تو ای سرورجان محض لله دست از هجر کرم برما افشان همچو شمع از فرق تا پا محو نار فرقتم چند میداری روا ای دلبر نامهربان روز فطرت سرنوشتم گشته از خون جگر آه و واویلا ز جور چرخ گردون الامان چند نالم از فراقت گلعذار سنگدل با رعنم افتاده بر من همچو کوه بیکران عایشه شد مبتلای ظلمت شبهای هجر شام هجرش را سحر کن کردگار مستعان مژده ای دل دختر رز از نقاب آید برون در تماشای جمالش شیخ و شاب آید برون گل رخی گل پیرهن شیرین کلام غنچه لب موسم عیش و طرب عهد شباب آید برون سبزه چون روئیده گردد چشمه آبحیات جوش گل شد سنبل پر پیچ و تاب آید برون در چمن هر که خرامد سرو بستان نشاط در مساجد زاهدان بهر صواب آید برون گر بگورستان گذر آرد دمی عیسی نفس مرده صد ساله خندان از تراب آید برون التماس