Page 238

۲۰۵ از کرده خویشتن ملولم ای زهره جبین ناز پرور تیر مژۀ تو کرد هلاکم افتاده براهت اسیرم من عاشق و رند و پاکبازم یا رب چکنم چه چاره سازم از ظلم فراق سوگوارم از گردش چرخ نامساعد زین پیش مدار انتظارم از جور و جفای او رضایم بیگانه مشو که آشنایم یک بوسه بده بخون بهایم پامال جفا چو خاک پایم در زمره عشق پارسایم در سخت بلائی مبتلایم هم خانه عیش شد عزایم دلدار کجا و من کجایم محبوس برشته حیایم عالیثہ چگویم ای ستمگر پیراهن صبر شد قبایم بچنگ مردم نادان فتاده ام چکنم چو بلبلی که بکنج قفس بود محبوس ز گردش فلک مکر چرخ شعبده باز چو قیس واله و شیدا ز هجر لیلی خویش بچه چو یوسف کنعان فتاده ام چکنم جدا ز وصل گلستان فتاده ام چکنم ز تخت هم چو سلیمان فتاده ام چکنم بکوه و دشت و بیابان فتاده ام چکنم