Page image — the source of record
Machine transcription
۱۹۰
میوزد از بوستان بی وصال گلرخان فرح دل را از مشام صبح جان پیدا کنیم
گلشن فیروزه میبخشد هوای بس لطیف از تفخر تاج بسم الله را بر سر کنیم
ساقیا برخیز بزم عیش را بنیاد کن تا شراب ارغوانی را بجام زر کنیم
فصل گل آمد بجوش و عندلیبان در خروش جامه تقوی رهن شکر میوساغر کنیم
نوعروسان چمن در جلوه شد وقت سحر سرو سیم اندام خود را زینت از زیور کنیم
آنکه مهر و مه مدام آئینه دار حسن اوست باورت گرنیست شاهد اکبر و اصغر کنیم
چشمه لعل لبش آبحیات جاودان گرد آن سرچشمه را ترکیب از عنبر کنیم
نوبهار عارضش مر خلد را بخشد زکوه سوره حرز یمانی خلعتش در بر کنیم
گلغذاری گلرخی شکر لب شیرین کلام روز و شب اندر رواق دیده اش منظر کنیم
حسن روز افزون آنرشک تبان انیست حد از فروغ طلعتش خورشید را از نور کنیم
سجده گاه بیدلانست طاق ابروی نگار غیر محراب دو ابرویش نه در خاطر کنیم
بر عروج سروری نشسته آن بدر منیر جان سپند خط و خالش تیر در مجمر کنیم
این چنین حسنی تصور کی کند نقاش چین جستجو هر چند که در بتخانه آزر کنیم
شیخ صنعان از برای گلرخی زنار بست ما هم از پیر پوش خویش را کافر کنیم
خاکروب آستانش توتیای چشم ماست دیده را روشن ز خاک کوی آن دلبر کنیم
بوی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.