Page 224

۱۹۱ بوی اگر آرد صبا زان یوسف گل پیرهن مژده وصلش دهد گر طایر فرخنده فال شرح اوصافش نمیگنجد بلوح روزگار همچو بلبل وصف آن گل مست میآورد ببار برق تست بار آهم بگذرد از نه رواق بذل اگر پیرمغان یکجرعه بر من کند کنده ام بر خاتم دل نقش مهرش ایصبا چون ابوبکر و عمر عثمان علی مرتضی عمر خود کردم تباه و روی خود کردم سیاه کردگار اذو الجلالا بر همه شیی قادرا جامه عصیان برون کن از تنم وقت حیل زین بشایر چون زلیخا زنده گی از سرکنیم همچو هدهد تاج بر سر از زر شش پر کنیم برک اشجار ات و اوراق گل دفتر کنیم اندران ساعت که از خواب گران سر برکنیم ذره بر هر کس رسد فی الحال خاکستر کنیم جود را از یمن او فارغ ز خیر و شر کنیم از محبت سینه را چون گنج پر گوهر کنیم چشم دارم رتبه بر افلاک چون خاور کنیم شسته شوی روی خود از اشک خونین تر کنیم کی بدون در گهت رخ بر در دیگر کنیم مست امیدم لباس مغفرت در بر کنیم عایشه هرچند گنهکار می نشوید از وی حضرت خیر النسا را شافع محشر کنیم رقم همچین سرو قد دوست پینم اوقات خوش و خرم و فرخنده از باغ وصلش گل بخیار ببینم گر برکف پایتور سد لوح حبینم