Page image — the source of record
Machine transcription
۱۳۲
خانه نامشد خانه سگ در حصار او خاصه من گشتم فقیر و خاکسار
این چنین ظلمی که بر من میشود کی بدتر از نی کند زین سان قصاب
پایمال سم گاو و خر شدم طعنهء دشمن نمودم سنگسار
سفله پرور شد نمیدانم چرا خسرو کشور ستان نام دار
روستایان گشته عالیجایگاه شد مقرب رهزن و دزد و طرار
صادقان مملکت حراج شد کا زبان دهر شد سررشته دار
باغیان نشسته بر صدر صدور خالص و مخلص همه پر شد بی قرار
عدل و انصاف و مروت شد بباد حق و باطل را نه پرسد شهریار
پادشاهانی که باقی بودهاند اسمشان چون نافۀ مشک تتار
از وی این بی اعتدالی در جهان ثبت دفترها بماند یادگار
بنده از بیغوری محمود شاه رنج و محنتها کشیدم بیشمار
دست خطی دادست بمن شاه جهان در بیان شاخ آهو ده هزار
جز فضیحت حاصلی دیگر نشد گر در این دستخط مرا بیاعتبار
گر بگورستان برم همراه خویش این مرا استحسنا نمی آید بکار
سکه بر زر بود حکم پادشاه هم بقول خویش بودند استوار
چند سالی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.