Machine transcription
۱۳۳
چند نالی بک زمان خاموش باش لب به بند تاکی کنی گفت و گذار
خوش بود بسیار گفتن ذکر حق فیض طلب با حق دادند گذار
بنده ایزد نبی را امت ست هم محب چار صحاب کبار
خادم شاه شهید کربلا ابن حیدر انشه دلدل سوار
در ثنای خالق جبار کوش تا شود تیغ زبانت آبدار
یکه و یک دانه ام را در بلا روز و شب حصن الحصین بادا حصار
صدق کن برلافتی الاعلی ورد گو لاسیف الا ذوالفقار
جز خدا عالیث را نبود کسی
غور خود را خواهد از پروردگار
بیا رگفتم یار با گویم هم بار دگر جز من لب لعل ترا نبود خریدار دگر
من گوهر حسن تر اصراف صرافان نشدم زرگر شناسد قدر زرصفر و شب بازار دگر
در بوستان جنبش کل ست مرغ بلبلات و فغان چون نرگس شهلای تو نبود گلزار دگر
لیلی مشی شیرین سخن ای یوسف گلپیرن مجنون شود از عشق تو بسیار بشمار دگر
رفتم بوی بوستان با روصال گلران چون قامت سرور و این قد در و دگر
عمر عزیزم شد بسر بر من نکردی یکنظر گشتم زعشقت در بدر نبود چومن زار دگر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
