Machine transcription
۱۳۱
باختم یکدانه در بی بها | خاک بر سر شد مرا با کس پکار
خانه ام شهر زنان شد وایتی | باطن و ظاهر خفی و اشکارا
در فضای آسمانی تا کهن | افتادم در میان موج نارا
در فراقش میگدازد چون رصاص | کوره هجران مراللیل النہارا
قوتم از خون جگر شد داودم | بگذر و چون سالها شبهای تارا
بحر حیوان گشته چشم خون فشان | اشکبارم همچو ابر نوبهارا
غرقه ام اندر محیط بیکران | میبرد موجم نمی یابم کنارا
وز سرشک دیده خونبار من | میشود صحرای محشر لاله زارا
شاه محمودم نکرد غور و تمیز | می کنم از جو را و خود را فرار
دست ظلمش داغ کرد همسینه ام | تیغ بیدادش دلم را پاره پارا
خوف حق را سهو کرد سلطان دین | می نیندیشد ز آه پر شرارا
تیر آہم بگذر و از نه رواق | نار قلبم کوه را ساز دغبار
احتیاج دعوت درویش را | دایما دارند شهان تاجدار
این ندارد آرزوی نیک نام | نزد وی از گل فزونست قرتارا
الحذر از ناوک دلهای ریش | زینهار و زینهار و زینہارا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
