Page 163

۱۳۰ عمرم گذشت در ہوس آرزوی تو جز بر تو خیال تو ام نیست در ضمیر افتاده‌ام چو نقش کف پای در رهت هر جا ز پا فتاده ببینی ز دستگیر بهر خدا بمن بکن از لطف یک نظر زنہار سوی خستۀ بیدل مبین حقیر آئینه دار وصف جمال تو افتاب کی مهر و مه چو عارض زیبا بود منیر بخشد روان بمرده لب لعل جان فزات وین شیوۀ ملیح تراکی بود نظیر مقتول تیر غمزه جادوست مرد و زن مفتون عشق تست صغیر ار بود کبیر در آتش فراق تو عایشی در گرفت هر چند که ناله کرد بگوشت نشد نفیر فیض طلب یک لحظه روز خوش ندید از جفای چرخ و دور روز کار با دل پر حسرت و خون جگر رفت ازین دنیای دون غدار ہمچو رستم باخت در میدان جنگ جان شیرین را بسلطان کرد نثار مادر سرگشته‌اش را روز و شب دیده دو چارست براه انتظار هر که او کرد سینه شیرم هدف باد مر او را مخذول ذولفقار شمه از حال زار خویشتن خواهم از ظلم فلک سازم نهان سر بسر کارش بود فسونگری زانکه نفعی نیست از وی جز ضرار یا ختم