Page 162

۱۲۹ روز محشر نزد رب العالمین فعل زشت و نیک را باید شمرد هیچکس زین باغ و بستان سپهر هم بکام شادمانی بر نخورد بزم را ساقے شراب ناب ده او نوبت عایشه را دادند ور می نوش زانکه نیست هیچ می سجهان لذیذ آب حیات کی چومی است در دهان لذیذ ساقی بیار باده که هستیم تشنه لب شد موسم بهار و می ارغوان لذیذ هر ثمره که نخل نشاط آورد ببار چون غیبت کجاست بباغ جنان لذیذ طبع ملول بلبل خوشخوان غمش خجل در فصل اعتدال بشور و فغان لذیذ خواهم زدست حوروشان مسیح فرحزا یک جرعه ز ساغر پیرمغان لذیذ قند و نبات و شهد و شکر عذب کی بود چون بوسه ز حقه شکر فشان لذیذ چون زهر تلخ گشته بر عایشه روز گار بنود چو نام دوست دگر بر زبان لذیذ ای شهریار حسن بیا عذر من پذیر هر چند تو پادشاه جهانی و ماه منیر بهر خدا دلم مشکن بیشتر ازین پرهیز کن ز ناوک دلهاش ای شریر خال تو دانه حلقه زلفت تو بچو دام مرغ دلم بدانه و دام تو شد اسیر