Page 10

آفتاب حسن عالمتاب قربان شوند سرکه بیند پرتوی بیگانه وهم آشنا مشت خلد از نکهت کوی نیکان می تافته است گرد آستانت بهتر از مشک ختا خوان فضیلت گسترانیده بقاف و قیروان بهره مند از خوان احسان قو هر شاه گدا بحر الطاف تو مالا مال سلطان کرم جرعه نوش عام و خاص الصاحمد دلوا خضر والیاس مسیحا باده نوش جام تو نام تو میخواند موسی چون یمی افکند عصا خاکساران درت سر بر فلک ساید ز فخر بر درت افتاده کرموری بود چون اژدها سرور عالی نسب هم مهتر قوم عرب ذو الجلال و ذو الکمال و ذو الکرم عم ذو العطا خسرو والا گهر جد شبیر و هم شبر شاهباز ید قدرت فخرت بی منتها نام تو آمد محمد هست محمودت مقام پیشوای جمله مرسل پیروت هر اولیا ذکر اوصاف جمیلت یا نه حد انتها رحمة للعالمین هم صاحب صدق وصفا ابن عبدالله جدت هاشم و عبدالمناف آفتاب شرع و دین شمع هدایت هدی تکیه گاه امتان پیغمبر آخر زمان دستگیر بیکسان درد مندانرا دوا آدم و حوا نبود آندم که اسمت شد حبیب اختر برج رسالت معدن کان حیا چار دریای شریعت چار یار نامور چون ابوبکر و عمر عثمان علی مرتضی بر تو فرقان شد نزول از فضل و لطف کبریا سینه بی کینه ات را جان و دل دادن فدا