Page 9

۴ الها از کسی پروانداری بملک خویشتن همتانداری بقدرت آفریدی هر دو عالم وجود و جسم و هم اعضا نداری قوی و قادر و قیوم و دانا مقام و منزل و ماوی نداری منزه از جمیع عیب و نقصان زن و فرزند و باب و مام نداری کنی هر چه که خواهی بی معاون هراس و خوف از اعدا نداری به عبایت نظر کن از عنایت تو با کس مشورت شاها نداری ای وجود ذات پاکت کوهسار جود و عطا ذرهٔ اکسیر لطفت مس جانرا کیمیا مظهر نور الهی واقف اسرار حق فیض انعامت بگیتی همچو در بی بها صدر و بدر هر دو عالم یا شفیع المذنبین افتخار جمله مرسل بهترین انبیا نه فلک معراج تو هم چاکرت روح الامین زبدهٔ کل خلایق افضل هر دو سرا در شعاع عارضت گشته خجل شمس و قمر ذکر تو خواند ملک و صفت بجمال و هم بنسا فطرت شب از سواد گیسوی عنبر شمیم پرتو مهر رخت صبح سعادت را ضیا هم نبی و هم زکی و هم حبیبی هم رسول هادی راه حقیقت گمراهانرا رهنما خاک و باد و آب و آتش شد ظهور از نور تو هم پدید آمد دو عالم هفت ارض و نیم آفتاب حسن