Machine transcription
۶
هست در بحر حرم مدحتش درّ عظیم
کرسی و لوح و قلم با خیره شد تا منتهی
آل و اصحابش معظم اهل بیتش محترم
هم تو خاتون محشر بنت تو خیر النسا
فطرت کون و مکان از نور پاک ما یه یاب
وحش و طیر انس و جن و صفت آلویند ثنا
در زمان بگذشت یا قرنی عروج ندرواق
است عنقا پشه کوی تو یا خیرالورا
یا نبی الله توئی سرچشمه آب حیات
خاکرو به گهت هر رنج را باشد شفا
پرتو فیض سعادت عالمی گیرد بفت
ماحی آثار ظلمت لطف میدارم رجا
هر سر موگر زبان گردد شهنشاه جزیر
ذکر اوصاف و جلایت کی تواند کرد ادا
شرح عز و جاه تو هرگز نه گنجد در عدد
حق سلامت میدهد هم با تو گوید مرحبا
خامه عاجز ماند اندر وصفت ای عالیجناب
وصف حیت آمد والیل در رویت و ضحی
معجزت شق کرد قمر را از انامل مکنتین تن
برگزین بر خلایق سرترا جل و علا
صفحه ننوشته خوانی صاحب فضل و کمال
علم و حلمت شد کرامت شافع روز جزا
صد هزاران ساله ره را طی کنی در یکقدم
گر نجاک تیره اندازی نظر گردد طلا
سر زنم اندر بیابان وصالت روز و شب
آرزو دارم به بینم من جمال دلربا
یک سر مو طاعتم نبود بجز فسق و فجور
هست خاص از آستانت قطره غوث التجا
غرق حیرتم مرکز مبنی یا بمكنار
چشم میدارم مرادست کرم سازد رها
از دو مخدوم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
