Machine transcription
۵۹
توان ربودش دل از دست من بودار بخند لعل نمکین زلف با کرشمہ ان
ز چشم و زلف و لعل تو میکشند خجلت باغ نرگس شہلا و لالہ و ریحان
بیاد سرو قد ناز پرورت حسرت باین که هست چو قمری همیشه ناله زنان
اگر گذارند بیضا شوخ موج دست آستین
تا بدامان قیامت میکند نشور آستین
ناز حسن آن تجلی زاده را کز فرط ناز میفشاند بر رخ خورشید ہر روز آستین
وه که از یمن بهار دست آن ناز آفرین است چون فانوس شمع گلش طور آتین
روزه دار مخفی ایدل کنون قطب را بکن چون به نو میاید بر سر مانع دور آستین
موج حسن دلبر شوخ قیامت قامتی بین که هردم میفشاند بر رخ نور آستین
نیست ساعد انگه می بیند این نادیدگان در صفا ما ایست ایدل چشمه نور آستین
بی نیازی بین که برخوان دو عالم حسرتا
ده که افشانده موج وش میجو راستین
تا جدا شد ماه من از دست یمن استین محشر شور فغان گردید مسکین آتین
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
