Page 65

۶٠ ساعدت چون ماهی نورت ایخورشیدان پنجه خورشید عالمتاب انگشتان تست حیرتم کل میکند از خلق باشد یا زناز از چه انکاری پس از قتل من ای نامهربان من اگر بوسم بیضای او جان میدهم روزه دار محنت دوری کنون افغان من چشمه آب بقا باشد ترا این آستین عالمی کرد ونور چونهی چنین آستین یا بسویم میفشانی هرد وطرفکین آستین باشد تا از خونم ایقاتل نگارین آستین چون نکردیدی تهی قالب تو گنجین استین چون نه نومینماید رحمتها بین آستین غزل سه در سه ز هجرانتو جاندا رم بلب مژگان سیاهانم ندارم جز سر کویتو من در دل تمنائی بغیر از دیدن رویت ندارم شوق گلزاری مرا از دوریت صبر و شکیبا و قراری نی رسد از دوری رویت ز ماہی تابه پیرم ز من هرگز نمیپرسی و یا حالم نمیدانی نمیپرسی شه من سرور من پادشاه من بهارستان من مقصود من امید گاه من کل من کلشن من شوخ جنت دشتگاه من بت من دلربا من نگاری کج کلاه من فغان من سرشک دیده من دود آه من محبت پیشه من مهربان من پناه من سوالت