Page 53

۴۸ مزن بر درج لعب مهر خموشی رحمتا بشنو دل اگر خیز معنی است لازم از تو فهمیدن دنانت یک سر مو نماید صافی دلهم لبت یاقوت رمانست یا شیرین کا خداراشانه کم کن جانم زلف مسلسل را پریشان روز کارت بوی مشک افتادهیم چسائی تیغ مژگازاب سنگ سر قزلم شهیدم میکنی از ناز کائی از تغافلم مرا صیاد بی رحم از گرفتاری چه ترسان اسیر دانه خال لبم در دام کاکلم قیامت جلوه ایشوخ سراپا کل تماشا کن نمیگنجد افغاندا رم بگلشین بلبلم اگر از نازافشانی دوکیسوی عنبر را ز خاک ایجاد گردد مشک تا ریخ دیم زیاد سرو قد و عارض همچون گلیت در فغان دارد چو بلبل قمری اساتو غلغلم نه من تنها روارم بر همن بدین کرده صاحم نگاهت میبرد دین هر کفر است من دالم بگلشن سرو گل و شمشاد را از لاف تسکین ده نماسروقامت قامت خود را شما لیم چه باشد گوشته چشمی نروی ناز بکشائی دلم در خون طپید ارج ارد از تیغ تو بسلم یارقم