Page 30

۲۵ سواد دل مدادیح رحمت خطاک امد که در دل دارد سرار تا کشود ان سیمین از کاکل تاتاریا از کمال کفر من روسیده از زنار تا تا یکی بندی تو بر قتل من سکین کین رحم کن دامن کشان بگذر تو بر اغیار یا از خدنگ ناگزدی سینه صد جا چاک چا می نداری جرستم امید بر بیکار کار تا توانی جاده قعر لديل محبوس بوس همچو شیطان بر منه بر دوشس تکبار با گرنمائی در چمن یکبارای کلروی رو تا بروز حشر ماند عندلیب زار زار گر بیائی جانب این رند در د اشام شام تا ابد کردد خمش از باده کلنارنا نخل عمرم گر خواند از غم ايكردون دون باغ عیش خوبرویان را تو برخورد اردا ابشر کس دون میکندال هر طرف ممتازی خم زهر خویش را در هر دلی میکار کار مدعی را کرد رحمت بر خود از اکرام رام داد چون منصور بر دی دولتی بیدار دار تولی با چشم و زلف و خال خط اب شوز بود اظلم و شیبی رحم و جفا کاروستم پرور