Page 14

۹ شوخ من از ناوک نازت دلم دارد شگاف شاهد حالت مرا تا مرگ چشم خونچکان سر چو گوی از بچوگان حوادث در جهان توسن اقبال را داد هر که بی اداب تاب از شکر خند لب دور سنبل خطت جان من چشم بیدارتو خواهد داد بر احباب آب عاشق از حسن تو دارد صنع سبحانرا نگاه گر میجوید بظاهر شیخ در محراب باب غنچه دل اشکفد برحمتت بگذار جان گر نسیم التفات حضرت و هاب باب غزلیکه بیت اول تنها تنها بیت دویم دو حرف مرکب بیت سویم سه حرف مرکب بیت چهار حرف مرکب بیت پنجم پنجحرف مرکب است درد در دل دارم و زاو در اب آه از ان دادی دل از در دو ار دور در اب ساقی ما یافت کل یا ساغر نگر مست لاله گل شد در سحر ناله حب یافت تاب چشم خطت هست بین صیاد را گاه قضا غنچه خطت کشت آفت شک چین زلف تاب بسکه سنبل نکهت مینا بمنظر غنچه بخت طلعت بیضا بحسرت نیم بستنی سحاب بستی اشکفت شمشین میکند تهنیت نیستی نشکست تهنیت بگلزار سحاب حرف تا سین