Page 126

گیره گشای دیده خدارا نگاه کن از دوریت روان شده اشکها چورانه اسرار حسن گل ز هزار حزین شنو یعنی چنرد نخوانده کسی این رساله رحمت زدوری گل رخسار چاک چاک دل میر غری ق خون جگر اکنون جلال دیا غزلیکه بهر خط شش حزاست چند خون دل از شربت نابم خرت ای ساقی چند ضاعم ز شک دست امیدم کبرای دریا نیست کسی محرم شرح غم اثر نو غمزہ رشک قمر چشمه چشم کنون کشته زخون جگر لطف بخاطر ما خری ستم با یکی کرم نگاه کنی ایشار به رو کان بسمل خود به ببین تیغ نظر کش تیغ جفا فغان میکند بلبل دل زہرمان ای گل باغ با رحم بحالش بکن شق فغانش نگر خنده بنوا تا شده مجنون عشق در غم لیلی صفت شهر در قافان قافله سالار درد رحمت بے پا و سر باد گیر قنا غزلیکه بهر خط هشت بحر است نمیم عشق سان سبق برناک خونین هرا تودر نیکونی ملک بے غشوه یلی بغمزه عذا ربوده از نگاه مست بیک کرشمه دل خرام بکو جانم نمانده اکنون ناتوانی ببین شکیبا تواز ملاحت بصد لطافت بخوبی کنون یاب کرشمه سر کن تار مانی خاک صف دل نجا