Machine transcription
۴
کبره بر افکن از رخ نیکو نقاب ناز از شیخ و شاب دین و دل ای دلربا برا
قمری صفت چگونه ننالم ز حسن یار ای سرو ناز کردی مرا از ادادا
واقف شوی ز ناله من در ره وفا ای ساربان تو در دل زارم درا درا
جانم بلب رسید کنون ای طبیب عشق کن از کرم بدرد دل بیدوا دوا
در محفلی که گل کند حرف ز زلف یار باشد حدیث نکهت مشک ختا خطا
خواهد سجود پای نگارین در شوق آتش پرست و شش شده ای دوقا توبا
رحم آور ای گل چمن آرای دوستی دارد چو عندلیب دل بینوا نوا
قمری نمیکنم بخود از نظم در جهان رحمت ز بهر کیست مرا مدعا دعا
ایضاً غزلیکه بمسلک مسمط سروده
ایداغدار وادی عشق تو لاله ها صحرا نورد آهوی شوخ غزالها
گاهی ز روی ناز تو در شکاری نگاه هرچند دل ز سینه کشید آه نالها
زاهد چو دید خال سیاه ترا ز دور از دست داد طاعت هشتاد سالها
آسان جان وصل تو ای شاه حسن کس را چگونه کوی رسد این محالها
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
