Page 12

نیم از عشق مجازی من رسوا رسوا نرگستان جهانرا من مجنون و ندیم صبر کن گوشه گزین تا در نایاب شوی همچو جواله بخود گرد میانگیر بس بر دحاتم بجهان توشه عقبا با خود مرغ آزاد مرا دام فلک پای نبست بی نظیری تو چو عنقا بکمال اہمیت اخونم شده این سلسله سر با سر با نیست چو چشم بتان کش شهلا شهلا در صدف قطره صفت و مبر اسا زانکه کلفت کشد از صحبت تنها تنها رفت قارون و از و ماند بدنیا دنیا نیست صیاد مرا طایر پروا پروا کرده موجود ترا قدر یکتا یکتا باشدم چون شمع برسری پولی جای آه یارب داغ بر دل شکجای می تن کیا گرد دامین قدومت کر خرام آری بجا هست از شرم لبت لعل تو پنهان صنم همچو شمشاد قدرت مانده ام برباغ دار باده پیش آر درین ہنگام ای ساقی که سبز عینک کو خار کل طین شکنا لعل در کان می بنیا کل خن بن جان اونا دست بی پیرای کل خسته جان جان افرا ابر گریان برق خندان وقت خوش گل منتها