Machine transcription
۱۰۱
ز شوق کلشن حسنت چو عندلیب حزین | همیشه ناله کشد مرغ همت
غزل فصیح و ملیح
من ترا کرده ام ای حور وشی ماه لقا | صد دعا از دل مجروح بهر صبح و مسا
خسته بودی تن من میزدم ای شوخ ز شوق | بوسه بر هر دو کف پای نکارین شما
تا در آمد ز تو صد ناله و فریاد بخواست | هر که حمام رود کبدش آید بصدا
کاه انداختم و کاه کشیدم از شوق | نفس از بیم و هراس تو من بی سر و پا
تا بدادی و نگشتی ز چه رو ای شیرین | از پی کشتن من بر سر روزلف دو تا
هر قدر سخت زدم دیده بمن خندیدی | سنگ از جور تو بر سینه غمدیده بتا
در داکر کرد تراکوی که تا زود شوم | سرمه در چشم خمارین تو ای تنگ قبا
کر دارم بکنار و کشم عیب مکن | ناله از سینه فغان از دل بی برک و نوا
در پس پشت تو افتاد وجنبان خواهم | کاکل بافته مشک فشان را ز صبا
تا به پر غرق شد ایجان جهان میدانی | ناوکی را که زدی بر هدف سینه ما
وعده دادی که ترا میدهم زود بکش | دین وصل مرا از کف اغیار وفا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
