Page 105

۱۰۰ پیش خط مشک بویت جان من با حطاب بر لب آوردن حدیث عناب سوختم در نقش تابت جبر انکون طیبه با شربت عنابیم زان لب میشود هر شب ب دارم هزار فغان چون کواکب بین در شکم تا بعض ب کر نقاب از حسن عالمتاب بگیری زنا سرمیان ناله می پیچد رشت م ایشر طلعتان بگذر از روی کرم رخ دارم هوس بالمنجان سع دی که بهرست دهقان سخن خوشه چین منیزش شده ح مت صنعت ز ناز تا تو گشوی بخنده لب شکت رونق خورشید و قم بلاک دانه خالت شوم که مرغ دلم اسیر گشته دران دام زلف بتاز تاب تب دوری تو میبارم چنان مرا ز لبت شش ربست نگاه شوخ تو از کف دلم ربوده بنات فدای جان تو جانم نمای رخ گشای برقع ز رخسار ای خوبان که ناله شر شود از خجلت تو مه شد عره تا که فلک مست توانه کام دات بریز شربتم از لب ب ذل ب الشوق