Page image — the source of record
Machine transcription
۱۰۲
رفت بر بندہ پست کیر چه که معلوم تو
در سر رفت عقل و خرد و صبر ز ما
همه را داده یک ره من زار بده
شاه من جامه و دستار کرم کن گدا
رحمت ز اخرین کر کند رنجشو
جان شیرین بفدای خم ابروی شما
دو ساله دختری چو بستر شود ترا
اغوشش همچو هاله منور شود ترا
چون چارده شود بت کلرخ نورش
پر کام و لب دهان ز شکر شود ترا
بیست ساله هوش جو کبر ی تو درکنار
میدان که شهر روم مسخر شود ترا
سی ساله دلبر ی که شوی همفس بوی
از نکہتش مشام معطر شود ترا
چهل ساله را بصحبت خود اشنا کن
مرات دل همیشه مکدر شود ترا
پنجاه ساله چون شود عورت یقین دان
شیطان صفت بوسوسه رهبر شود ترا
مظلوم چون شست رسد العبد مزین
دایم فی فریب چو ساحر شود ترا
هفتاد ساله صدقه کسان حور شود
آن پیرزال خوک چو از در شود ترا
هشتاد ساله زن نگیری حذر کن
ایساد، لوح منکه چو ما در شود ترا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.