Page 682

جلد اول ٦٤٣ کتاب ادب القاضی نقل کنند دمت از امامان ما رحمهم الله اینکه فرمان برداری پادشاه در غیر نافرمانی خدای تعالی واجب است پس اگر پادشاه امر کرد بصوم ایروزا داشتن یکروز واجب می شود روزه داشتن آن روز بر مردم و پیش ذکر کردیم که بدرستی پادشاه اگر موافق شرع حکم کرد میان مدعی و مدعی علیه جاری میشود حکم او و بهمین قول فتوی کرده شده است و فی الاشباه قضاء الامير جانز مع وجود قاضی البلد الا ان يكون القاضي مولي من الخليفة كذا فى الملتقط والحاصل ان السلطان اد انصب فى البلدة اميرا وفوض اليه امر الدین والدنيا صح قضاؤه واما اذا نصب معه قاضيا فلا لانه جعل الاحكام الشرعية للقاضی لا للامير وهذا هو الواقع في زماننا (رد المحتار) و در کتاب اشتباه ذکر شده است که قضای امیرر واست با وجود قاضی شهر مگر وانقسیت قضای امیر که قاضی را ولات داشته و باشد از جانب سلطان همچنین ذکر شده است در کتاب ملتقط وحاصل اینت که اگر سلطان در شهری امیر یرا ایستاده کرده بود و سپرده بود با و امر دین و دنیا را صحیحست قضای آن امیر و اما اگر با آن امیر قاضی را مقرر کرده بود صحیح نیست قضای او زیرا که سلطان گردانید است احکام شرعیه را بقاضی نه با میر و این طریقه واقع است در زمانه ما واخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين كتاب القضاء وتيلوه كتاب الشهادة ان شاء الله تعالى تمام شد جلد اول از فتاوی سراج الاحکام که مؤلف گردیده بارشاد مغیث المومنين شهنشاه السلاطين خليفتنا الرحمن اشجع الدوله والدين