Page 608

جلد اول ۵۹۹ کتاب ادب القاضی فان وافق فقال مجحد في الشراء ثم وهبها اوتصدق قيل و الا فلا كذا فى خزانة الاكمل (محرر) واگر در اول دعوی نمود خریدن را بعد ازان شاهدان گذرانید بخشش یا بصدقه اگر موافقت کرد میان این دو قول خود و گفت که منکر شده بود مدعی علیها از خریدن من بعد از ان بخشید انچیرا یا صدقه کرد بمن قبول کرده میشود شاهدان و و اگر نگفت مدعی این قول را و موافقت نکردیس قبول کرده نمیشود شاهدان و همچنین ذکر شده است در کتاب خزانة الاکمل وفي منية المفتى ادعاها ارثاً قال جحد فاشتريتها وبرهن تقبل (محرر) و در کتاب منية المفتي آورده است که شخصی دعوی کرد سرائی را بسبب میراث بعد ازان گفت که مدعی علیه منکر شده بود از میراث من پس خریدم انستیرا از او و شاهدان گذرانید بر این قول خود قبول کرده میشود شاهدان او ادعى النتاج اولا ثم الملك للمقيد بقياس ما ذكره انه اذا ادعى النتاج وشهد بالمقيد لا تقبل ينبغى ان لا يصح (محرر) شخصی دعوی نمود خانه زادی را در اول بعد ازان دعوی نمود ملک مقید را پس بنابرقیاس مسئله که ذکر کرده اند علما آن را که اگر دعوی کرد خانه زادی را و شاهدان گواهی دادند بملک مقید قبول کرده نمیشود آن شاهدان او میشاید اینکه صحیح نشود این دعوای او ولو اقر و البزازية انه يبيع عبد من فلان ثم مجده صح لان الاقرار بالبيع بلا ثمن اقرار باطل (محرر) و در کتاب قرار فتاوای بزازیه ذکر کرده است که شخصی اقرار نمود بفروختن غلام خود برای فلان مرد بعد ازان منکر شد از فروختن آن غلام خود صحیح است آن منکر شدن او زیرا که اقرار کردن بفروختن چیزی بدون بهای آن اقرار باطل است قال في المبسوط شهدا على اقرار البايع بالبيع ولم يسميا الثمن ولم يشهدا بقبض الثمن لا تقبل زنگله رد المحتار گفته است در کتاب مبسوط اینکه گواهی دادند شاهدان با قرار فروشنده بفروختن چیزی و ذکر نکردند بهای آنرا و گواهی ندادند بگرفتن بهای آن قبول کرده نمیشود شاهدی ایشان وان اقر عندنا فایده اقرار کردن ببیع بدون ذکر ثمن باطل است فایده درائیکه شاهدان گواهی دهند براقرار بایع ببیع و ذکر نکنند بها و قبض آنرا