Page 607

جلد اول ۵۹۸ کتاب ادب القاضی کمه نست ابو سعود رح که در این حکم گذشته دلالت ظاهر است بر انحنی که نقل کردہ است آنرا شیخ حسن شرنبلالی رح در رساله ابراء از فتاوای مشیخ شیلی رح باین طریق که حکایت کرده است اتفاق علماء رحمهم الله براینکه بدرستیکه دعوای وارث شنیده نمیشود در انچه که شنیده نمیشود در آن دعوای شخصیکه میراث از وبرده میشود اگر زنده میبود چنانکه اگر اقرار کرده باشد انشخص که میراث از ا برده میشود که گرفتن انحیز نیکی خاص حصه او می شد از ترکه و ابرا کرده باشد یا برای عامه شنیده نمیشود دعوای وارث او بعد از اقرار و ابرای او وقنی که این حکم معلوم شد در ابراء پس همچنین حکم است در غیر این نزدیک منع کنند های دعوی چنانکه اگر انشخص که میراث از او برده میشود ترک کند دعوای خود را در حتی نه از جهت میراث تا زمانیکه بگذر د بران مدت پانزده سال بعد از مردن او وارث او دعوی کند آن حق را دعوای آن وارث او شنیده نمیشود پس این قول فقهاء رحمهم الله تعالی دعوی شنیده نمیشود بعد از گذشتن پانزده سال وقتیکه سلطان بنا شنیدن آن امر کرده باشد کور شنیده میشود در میراث محمول میشود بر آنکه آن پانزده سال نگذشته باشد پیش از مردن آنشخص که میران از او برده میشود و من التناقض اذا ادعاه مطلقاً ثم بسبب أوبر هن على الشراء قبل ولو ادعاه بالشراء ثم مطلقا ثم ادعى الشراء فالتناقض كذا في البزازية وهذا يدل على أن المتناقض اذا ترك الكلام الاول واعاد دعواه الثانية تقبل (بحر رائق) و بعض از تناقض آن است که اگر شخصی چیزیرا مطلق دعوی کرد یعنی سبب ملک ربیان نکرد بعد ازان دعوی کرد انچیزیرا سبی قتیکه شاهدان گذراند بسبب قبول کرده میشود و اگر دعوی کرد چیزیرا به خرده ای بعد از ان مطلق دعوی کرد آنرا و بعد از ان دعوای خریدن را سوم بار کرد شنیده میشود مخی بن آورده در فتاوای بزازیه و این مسئله دلالت میکند بر اینکه تناقض کننده وقتیکه ترک کند قول اول خود را دربا بگرداند دعوای خود را دو مبار قبول کرده میشود ولوا و عى الشراء او لا ثم برهن على الهبة او الصدقة ماده از جمله تناقض است انیکہ اول دعوی مطلق کرد بعد ازان سبب معمار تلاقیان مانی صحیح است محمد سلیم