Page 570

جلد اول ۵۶۱ كتاب اداب القاضی وارث دیگر غیر ازوی پس نزد امام ابو حنیفه رحمه الله علیه و امام محمد رحمه الله علیه حکم کرد و میشود برا حصه او به بسیارتر از دو حصه زان و شوهر یعنی قاضی برای شوهر بنصف حکم کند و برای آن سچهامم حکم کند پس از مده درنگ کردن انتظار کشیدن و ان تلوم و مضی زمانه فلا فرق بان كونه من بحبه كالاخ از من لا يحجب كابن (رد المحتار) و اگر قاضی انتظار کشید درنگ کرد و گذشت زمانیه انتظار کشیدن و پس در ین وقت فرق نیست میان آن وارث که محروم میشود بوارث دیگر مانند برابر کها محروم میشود بپسر وارث مانند پسر (اذا كانت الدار في يد رجل واقام الاخ البينة ان اباه مات و تركها ميراثا بينه وبين اخيه فلان الغايب قضي له بالنصف وترك النصف فى يد الذى هى فى يديه ولايستوثق منه بكفيل وهذا عند ابي حنيفة رحمه الله وقالا انكان الذى في يديه جاحد اخذ منه وجعل في يدا مين وان لم يچجده ترك في يديه ر هدايه ) وقولهما استحسان نهايه ( در مختار وللقول مثله ) ( وقايه ) و وقتی که سرائیدر مردی بود دو شخص دیگر شاهدان گذرانید که پدرستیکه پدر من مرده است و این سرا مرامیراث گذاشته میان من و برادر من فلان غایب حکم کرده شود برای آمدعی بنصف آنسرای و گذاشته شود نصف دیگر آن نصف در دست آنکس که سرای در دست اوست و محکم کرده نشود بضامن گرفتن از ان والیه و انیکه باقی از وگرفته نشود نزد امام ابو حنیفه است و صاحبین رحمها الله گفته اند که اگر منکر بود آنکسی سرای در دست اوست گرفته شود از او آن نصف باقی آنسرائی و نهاده شود بدست شخص امین و اگر منکر نبود آنکس گذاشته شود آن نصف باقی انسرای بدست او وقول صاحبین رحمها الله سحسان است عمل بان کرده شیوه چنانچه در کتاب نهایه آورده است وحکم مال منقولی مانند حکم سرایست درین خصوص (اذا حضر الغاب لا يحتاج الى اعادة البينة (هدايه فى الاخو ( در مختار) ويسلم اليه النصف بذلك القضاء لان احد الورثة ينتصب خصما عن الباقين فيما يستحق له وعليه (هما كان أو والد