Page 537

جلد اول ۵۳۸ کتاب ادب القاضی والفاسق لصلاحيتها للقضاء (رد المحتار) فایده کر در این شرط روا بودن حکم کرفتن زن و فاسق از جهت صلاحیت داشتن زن و فاسق برا هر قضاء والفاسق اذ احكم بحق لا يجوز هدايا مخالفة المولى اهدایه، فاسق وقتیکه حکم کر د انید و شود و بجهت اینکه و اباشد حکم گردانی او زن علما ما چنانکه پیش گذشت تر قاضی ولایت داده شده از طرف پادشاه که اگر فاسق قاضی کرد و شودوا پس همونین اگر فاسق حکم کردانید و شود روا است و يشترط الاهليه المذكوره وقت التحكيم ووقت حكم جميعا فلو حكما عبد او صبيا فبلغ اوذمیتا فاسلم ثم حكم لا ينفذ كما هو الحكم في المقلد بخلاف الشهادة (ردمحتار) (ورد المحتار) ولهذا قالو الو صلح المحكم قاضيا ولم يقولو الوصلح شاهدلان الشاهد لايشترط صلاحيته وقت التحمل وانما تشترط وقت الاداء فقط واما القاضي والمحكم فتشترط وقت التقليد والقضاء كما علمه وزاد فی المحكم اشتراطها فيما بينهما الجورابق) و شرط کرده شده است اهل بودنی که ذکر کرده شده در محکم در وقت حکم کردانیدن او و در وقت حکم کردن او در هر دو وقت یعنی شردوات که در هرد و وقت اهل باشد برای حکم کردن پس اگر مدعی مدعی علیه حکم گرفتند غلام را پس او آزاد کردهشد یا حکم گرفتند کودک نارسیده را پس او بالغ شد یا حکم گرفتند ذمی پس او مسلمان شد بعد از ان حکم معینین سے حکم کرد صحیح و جاری میشود حکم و چنانکه در قاضی لایت داده شده از طرف پادشاه چنین حلال است مقرر شدن وحکم کردن اهل باشد برای قضاء بخلاف از شاهد که حکم مانند اونیست و ازین جهت فقها حمهم الله تعلی گفتند که حکمحکم صحیح است اگر صلاحیت قضاء داشت نگفتهاند که کر صلاحیت فیاهی ماداشت چرا که درشاهر شرط کرده نشده است اهل بودن او در وقت بر داشتن شاہدی بجر این کسانی کردہ شدہ است اهل بودن او در وقت ادای شاهدی نه درد یگروقت اما قاضی وحکم پس شرط کرد شده است اهل بودن در ایشان در وقت مقرر شدن و وقت حکم کردن چنانکه دانستی آنرا با ما ع القديم